MENU
Nowe skrzydło muzeum – na finiszu

Dodał: Popski° - Data: 2021-06-14 16:33:33 - Odsłon: 44
30 maja 2021

Data: 2021:05:30 13:07:56   ISO: 100   Ogniskowa: 17 mm   Aparat: NIKON CORPORATION NIKON D3400   Przysłona: f/8   Ekspozycja: 1/125 s  


Muzeum w Zielonej Górze powstało w 1922 roku jako placówka lokalna, powołana przez miejscowe stowarzyszenie społeczne. Pierwszym kierownikiem a zarazem jego założycielem był dr Martin Klose. Zaczątkiem zbiorów muzealnych była kolekcja zebrana przez mieszkańca Alberta Severina, którą tworzyły przedmioty związane z tradycją mieszczańską i cechową przekazana miastu w pierwszym dziesięcioleciu XX wieku. Podobnie jak w całej zachodniej Europie zielonogórskie Heimatmuseum miało realizować modną wówczas ideę regionalizmu i dokumentować historię "małej ojczyzny". Prezentowało poprzez swoje ekspozycje przeszłość i specyfikę miasta oraz pobliskiego regionu. Materiał ekspozycyjny stanowiły dokumenty, przedmioty rodzimej sztuki i kultury materialnej pochodzące z różnych epok - od neolitu po czasy najnowsze, a także naturalia. Prezentacji dokonywano w porządku tematyczno-chronologicznym. Muzeum o tym charakterze istniało przez ponad dwadzieścia lat, wzbogacając stan zbiorów i rozbudowując przestrzeń wystawy do 1945 roku.
Po II wojnie światowej Muzeum w Zielonej Górze funkcjonowało na prawach instytucji municypalnej, włączonej do Związku Muzeów w Polsce. Wnętrze, w stanie ekspozycyjnym niewiele zmienionym od okresu niemieckiego, udostępniono publiczności w roku 1946. W wyniku ogólnopolskich reform w 1950 r. jednostkę upaństwowiono i zakwalifikowano jako Muzeum Regionalne, podlegające Muzeum Narodowemu w Poznaniu. W 1957 roku, ze względu na rangę miasta wojewódzkiego Muzeum zielonogórskie przemianowane zostało decyzją Ministra Kultury i Sztuki w placówkę wyższej kategorii, nadrzędną dla pozostałych muzeów zlokalizowanych w okręgu zielonogórskim. Na przestrzeni lat sześćdziesiątych Muzeum Okręgowe w Zielonej Górze wypracowało merytoryczną formułę, powołując działy: archeologiczny, etnograficzny, historyczny, winiarski, sztuki, naukowo-oświatowy i pracownię konserwatorską. Z dużą intensywnością prowadzone były badania naukowe z zakresu poszczególnych dyscyplin, które przynosiły efekty także w dziedzinie pomnażania zbiorów muzealnych. Pozyskane eksponaty w połączeniu z wyselekcjonowanymi muzealiami poniemieckimi utworzyły interesujące kolekcje. Ukształtowany został ciąg ekspozycyjny prezentacji stałych z dominującą, jako specyficzną dla terenów zielonogórskich, tematyką winiarską. W końcu lat sześćdziesiątych instytucji nadano nazwę Muzeum Ziemi Lubuskiej.
Druga połowa lat siedemdziesiątych oraz lata osiemdziesiąte to okres przeobrażeń struktury organizacyjnej Muzeum. Dorobek działów muzealnych pozwolił na wyodrębnienie trzech autonomicznych muzeów: Muzeum Etnograficznego w Ochli, Muzeum Archeologicznego Środkowego Nadodrza w Świdnicy oraz Lubuskiego Muzeum Wojskowego w Drzonowie. Więcej na:
Budynek wpisany do rejestru zabytków (nr 2555, 21.11.1976r.).

  • /foto/273/273135m.jpg
    1898 - 1900
  • /foto/300/300714m.jpg
    1901
  • /foto/5150/5150510m.jpg
    1912
  • /foto/5784/5784095m.jpg
    1968 - 1971
  • /foto/339/339386m.jpg
    1974 - 1980
  • /foto/277/277568m.jpg
    2009
  • /foto/365/365395m.jpg
    2011
  • /foto/8326/8326387m.jpg
    2019
  • /foto/9032/9032304m.jpg
    2020
  • /foto/9367/9367292m.jpg
    2021

Popski°

Poprzednie: Muzeum Ziemi Lubuskiej Strona Główna Następne: Przedszkole nr 17 Chatka Puchatka